2 پاسخ

توسط

اولاً: اساس کمک های جمهوری اسلامی ایران به دیگر کشورهای اسلامی کمک های معنوی است، نه کمک های مادی و مالی.

ثانیاً: اگر کمک های مادی و مالی هم نسبت به دیگر کشورهای اسلامی داشته باشد این کار دارای آثار و فواید مادی و معنوی بسیاری است:

الف. آثار مادی: این کار موجب رشد و شکوفایی اقتصادی کشور خواهد شد؛ چون یکی از عوامل مهم رشد اقتصادی و برقراری روابط تجاری با دیگر کشورها، داشتن اعتبار سیاسی در جامعه بین المللی است و داشتن اعتبار سیاسی در جامعه جهانی وابسته به داشتن حامی و نیروی های پشتیبان در میان کشورهای دنیا و تعامل خوب و حمایت از آنهاست؛ چنانکه تمام کشورهای دنیا برای استحکام پایه های نظام خود در جامعه جهانی به دوستان خود در مناطق مختلف کمک های مادی و معنوی می نمایند و اهرم های دفاعی برای خود درست می کنند.

ب. آثار معنوی: این کار علاوه بر این که خوشنودی خداوند متعال و انجام وظیفه شرعی[1] و انسانی را به همراه دارد، موجب گسترش عدالت، رفع ظلم و ستم و ترویج آرمان های اسلام و انقلاب خواهد شد.

توجه به یک نکته بسیار مهم در این باره ضروری به نظر می رسد و آن این که اسلام به مرزبندی و تقسیم بندی جغرافیایی کشور ها که دست آورد استعمار برای تفرقه و جدایی بین مسلمانان است معتقد نیست.

اسلام معتقد است مردم مسلمان در سراسر دنیا یک ملت هستند، لذا از آنان تعبیر به امت واحده می کند: "إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُون‏".[2] و کشورهای اسلامی یک کشوراند که در فقه اسلامی به آنها «دارالاسلام» در مقابل دارالکفر اطلاق می شود. از این جهت است که ثروت های کشورهای اسلامی در دست ولی امر مسلمین است و او هر جا که به صلاح امت اسلامی باشد مصرف می کند. البته اگر حفظ نظام جمهوری اسلامی متوقف بر صرف این اموال فقط در ایران باشد، در این جا ولی امر مسلمین از باب تقدیم اهم بر مهم، آن را در ایران مصرف می کند، چراکه جمهوری اسلامی امروز به عنوان مرکز و محور برای دولت مسلمین است.

شاهد بر این ادعا این است که ما مشاهده می کنیم شیعیان در سایر کشورهای اسلامی، وجوهات شرعیه خود را برای مراجع تقلید در قم ارسال می کنند. مراجع نیز این اموال را در کارهای خیر به ویژه نشر و انتشار، علم و تأسیس مراکز و مدارس علمی در ایران و سایر کشورها هزینه می کنند و ... .


[1] اصول کافی، کتاب ایمان و کفر، باب حق مؤمن بر مؤمن، ح 1و 2 و3. برای اطلاع بیشتر به کتاب معراج سعادت، ص 385 مراجعه نمایید.

[2] انبیاء، 92.

توسط
خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوکُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ» انفال/72
«و اگر از شما در حفظ دین(خود) طلب یاری کردند برشما لازم است یاری کردن(آنها) ».
با توجه به این آیه شریفه کمک کردن به مردم مظلوم فلسطین، یمن، سوریه، عراق و ... واجب و ضروریست.
در آیه ای دیگر چنین آمده است که:
«وَ ما لَکُمْ لا تُقاتِلُونَ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفینَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ»نساء/75
«چرا در راه خدا و (در راه) مردان و زنان و کودکانى که (به دست ستمگران) تضعیف شده ‏اند، نمی جنگید؟! »
از این آیه هم به روشنی بیان شده است که نه تنها باید به مظلومان کمک کرد بلکه حتی با ید در راه مبارزه با ظلم و ستم و دفاع از مردم مظلوم، با ظالم جنگید.
توسط
 
بهترین پاسخ

دیدگاه قرآن کریم: قرآن به صراحت مسلمانان را امت واحده دانسته است و اگر آنان را به همیاری و کمک یکدیگر دستور داده است واژه‌هایی مثل مسلمان ایرانی و مسلمان لبنانی و… در آن نیامده است و اساسا مرزهای سیاسی – جغرافیایی دنیای امروز در اعتقادات اسلامی‌ مردود است و بر اساس موضوع برادری امت اسلامی‌ در سوره‌ها و آیه‌های مختلفی پافشاری و اصرار شده است و حتی پا را فراتر نهاده و همه مستضعفین جهان را فارغ از دین شان جزء جبهه اسلام دانسته است.

سنت معصومین (علیهم السلام): پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و ائمه اطهار(علیهم السلام) هم بی شک موضوع گیری قرآن را دارند. در بیانات پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و اهل بیت(علیهم السلام) برادری امت اسلامی و نفی هرگونه مرزبندی به وضوح مشهود است. تا آنجا که پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمودند: هرکس شب را صبح کند و به امور مسلمین اهتمام نورزد مسلمان نیست. این گونه است که نه تنها این امر را واجب کردند بلکه آن را معیار و شاخص مسلمانی قرار دادند.

دیدگاه انسانی: بی شک هر انسانی فارغ از هرگونه مرزبندی سیاسی، جغرافایی و حتی فارغ از هرگونه اعتقادات مذهبی و مسلکی با این مسئله روبروست؛ زیرا انسان ذاتا از ظلم بیزار و خواهان عدالت است. هر انسانی دوست دارد از مظلوم دفاع کند مگر اینکه از جنبه روحی و روانی از جرگه انسانیت خارج شده باشد.

از دیدگاه سیاسی و روابط بین الملل: طبق آمارهای سازمان‌های جهانی، کشور "چین” بیشترین کمک مالی و سیاسی را به فلسطین کرده است. شاید این حرف، محال به نظر برسد اما از دیدگاه سیاست خارجی امر واجبی است؛ زیرا هر شخص اهل سیاستی عقیده دارد هرچه می‌شود دشمن را پشت خاکریزهای دورتر نگه دارد تا خود آسوده باشد. 

وقتی کشوری مثل آمریکا به دنیای تک قطبی اعتقاد دارد و در این دهکده جهانی خود را کدخدا می‌داند و قصد دارد با تمام توان هر مخالف و رقیبی را از سر راه رسیدن به این آرزوی محال بردارد وظیفه سیاسی کاملا روشن و واضح است.

پرسشگران ـ سایت نسل جوان
یک سؤال بپرسید.







...